JORAN'S GESTOLEN COMPUTER GEGEVENS TE KOOP AANGEBODEN OVER NATALEE EN MEER

DE EERSTE VAN VELE NOOIT EERDER VERTOONDE FOTO VAN JORAN.

Het moet niet gekker worden...!

Ik wacht op een bericht van degene, die me mailt dat hij weet waar Natalee begraven ligt.

Hij zegt dat mijn film ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAND er niet ver naast zit.

Ik sta klaar om met een filmploeg naar Aruba te gaan.

Want het kan heel goed dat de film de waarheid over Natalee geraden heeft.

DAN GEBEURT ER EEN PAAR DAGEN GELEDEN DIT:

Iemand mailt me dat hij alle gegevens van Joran's computer stiekem gecopieerd heeft.

Als bewijs stuurt hij tientallen bestanden met honderden foto's en Word bestanden.

Is dit echt of niet?

Kijk op het screenshot hieronder: Daar staan allerlei foto's van Joran met zijn familie, oma, broertje en zusje

Dat staat onder het hoofdstukje "familie". Deze hieronder staat onder "vriendinnen"

Deze ook: 

En deze hieronder staat onder: Me & Natalee. 

Het is niet goed te zien wie er echt op de foto's staan.  Eigenlijk twijfel ik alleen bij deze "Natalee"-foto's.

De rest lijkt echt. Inclusief de vele foto's van zijn overleden vader.

Heel veel is aangeleverd als screenshot: Dus te klein om echt goed te zien.

Heel veel Word-bestanden zijn niet te openen nu.

Vraag is: Wat nu? 

De persoon die me dit mailt wil uiteraard dat ik betaal om alles te krijgen en te openen.

Mijn vraag is: Staat er iets in dat leidt tot de oplossing, waar Natalee begraven is?

Dilemma: Wat te doen?

Want als er wel iets op staat, waarop Natalee gevonden kan worden (en de film het bij het rechte eind heeft)...

Wat te doen? Ik kom er maar niet uit-

NATALEE HOLLOWAY LIGT 40 METER VERDER DAN JORAN AANWEES. JORAN EN ZIJN VADER VERSTOPTEN NATALEE DE EERSTE NACHT. BETON IS OP NATALEE GESTORT. SLECHTS 1 PERSOON WEET NOG WAAR ZE LIGT, EN DAT IS NIET JORAN.

Ik schrok me dood.

ONZE FILM HEEFT HET BIJ HET RECHTE EIND?

Iemand reageerde een paar dagen geleden per email op mijn blogs.

Dit is geen grap, dit is wat er echt is gebeurd:

Ik onthul alleen niet hier niet de voornaam van de emailer. 

Daarover straks meer.

De emailer zei: Je zit er niet ver naast.

Dat betekent niet alleen: Onze film zit er niet ver naast.

Dat betekent… dat Natalee onder beton is gestort.

Inderdaad, dat bevestigde die iemand.

Natalee ligt onder het beton.

Ligt ze dan waar de film denkt dat ze ligt?

Hij had de film nog niet gezien.

Ik vertelde onze theorie uit de film:

Natalee ligt ongeveer waar Joran haar aanwees.

Inderdaad, bevestigde hij: ongeveer.

Maar, zei hij, Joran weet de plek niet zelf.

Want dat weet alleen zijn vader, en degene die haar begraven heeft.

En nog iemand: Deze persoon zelf.

Wat?

Hoe zit het dan?

Ik stelde vragen, per email.

De persoon antwoordde, soms vaag, soms stellig.

Na een aantal emails heen en weer begreep ik dit:

Natalee is die fatale nacht in paniek snel verstopt,

Door Joran en zijn vader.

Niet echt goed verstopt: Natalee had zo gevonden kunnen worden,

De hele volgende dag.

Daarom zei Joran ook: “Ik heb geluk gehad”.

Inmiddels regelde Joran’s vader iemand.

Iemand, die Natalee snel voor eeuwig spoorloos kon doen verdwijnen.

Joran’s vader moet zich suf gepiekerd hebben.

Wie kon hij dit laten doen? En hoe laat je Natalee spoorloos verdwijnen?

Dacht hij aan die bouwplaatsen van nieuwe huizen?

Joran’s vader vond die dag iemand,

Terwijl Natalee elk moment gevonden had kunnen worden.

Die iemand zorgde ervoor dat Natalee verplaatst werd die nacht.

Later werd Natalee in het beton gestort.

Was Joran’s vader daarbij aanwezig?

Heeft Joran's vader moeten helpen begraven en beton storten, 

omdat de ander het niet alleen kon?

Joran’s vader heeft Joran nooit precies verteld waar.

Joran weet dus ook niet precies waar Natalee onder beton ligt.

De emailer weet het wel: 40 meter naast de plek, die Joran aanwees.

Hoeveel mensen weten de preciese plek, waar Natalee ligt?

Antwoord: Joran’s vader, de begraver en de emailer.

Joran’s vader is dood.

Dus maar twee mensen weten de preciese plek.

De begraver moet een vriend van Joran’s vader zijn.

En tegelijkertijd minimaal toegang tot beton hebben gehad.

Misschien ook tot de bouwplaats, die Joran later aanwees.

Inmiddels staan daar huizen.

Joran wees het foute huis aan Natalee’s moeder aan.

Hoe kon hij anders? Hij weet de juiste plek niet.

Weet Joran wel wie de begraver is?

Het werd me niet duidelijk of Joran ook mijn emailer kent.

Het werd me ook niet duidelijk of hij een grapjas is.

Hij beweert van niet.

En hij lijkt erg goed op de hoogte.

Misschien is het een grapjas.

Dat kan natuurlijk heel goed.

Maar misschien ook niet.

In dat geval weet hij waar Natalee ligt.

En weet hij ook wie de begraver is.

Die begraver zal nooit spreken, dat is logisch.

Maar misschien wil de emailer eigenlijk graag zijn hart luchten.

Ik vroeg hem of ik zijn emailadres mocht vrijgeven-

Aan John van den Heuvel, misdaad journalist.

Nee, dat mocht niet.

Ik respecteerde dat.

Maar ik kan er nou al een paar nachten niet goed van slapen.

Natuurlijk: Grote kans dat de emailer een grappenmaker is.

Maar stel dat het niet zo is…

Dan heeft mijn film het aan het juist eind…

Maar natuurlijk wat duizend keer belangrijker is:

Dan kan Natalee wellicht gevonden worden…

Dus bij deze besluit ik te kiezen voor Natalee…

Net als in de film, die ook zoekt naar een oplossing voor waar ze kan zijn,

En daarom geef ik het emailadres van deze onbekende vrij-

Eerst aan John van den Heuvel,

Simpelweg omdat hij alles zal doen om te kijken…

Of Natalee gevonden kan worden...

DREIGEMENTEN UIT HET NATALEE KAMP – ACHTER DE SCHERMEN 23 – ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAND

You should be in prison!

You be very careful now…

Teksten uit het kamp van mensen rond Natalee Holloway’s familie.

Teksten? Of regelrechte dreigementen?

Sinds bekend werd dat de film was opgenomen krijgen we emails.

Van overal vandaan: Veel uit de VS. Uit Peru. Wanneer komt de film?

Een hoop van fans van Within Temptation uit vele landen.

Maar ook van ene Patrick, ene Jim en ene Eric.

Die beweren dat ze heel close met de Vader van Natalee zijn.

Deze drie heren volgen alles wat er over de film bekend wordt.

Blijkbaar vertalen ze elke Nederlandse zin met Google Translate.

En ze reageren dan direct naar me:

You and me are going to have some serious issues.

If you are not going to act in good faith, Paul…

Ik vraag hen: Wie zijn jullie dan?

Patrick antwoordt dat hij zowel Natalee’s Moeder als Vader goed kent.

Maar hij is eigenlijk alleen met Vader goed.

Want Moeder: Hij wijst bijv de boeken van Moeder over Natalee af.

Waarom? Staat daar iets in wat niet klopt dan?

Daar wil hij niet over praten.

You be careful now, Paul…

Hij beweert met Vader enorm veel research gedaan te hebben.

Hij zoekt met Vader al jaren naar Natalee en de waarheid. Hij kent alle ins en outs.

Over Peter R de Vries is hij duidelijk:

Peter R claimed to solve the case but that is far from the truth.

Grote woorden allemaal.

Maar toch zijn deze Patrick, Jim en Eric overtuigend:

Ze lijken echt uit Vader’s “kamp” te komen.

Ik weet niet of Natalee’s Vader achter hun emails staat.

Maar het is duidelijk dat ze hem goed kennen en vaak spreken.

Ik zeg dat ik een onafhankelijke film wil maken.

Ik wil niet zoals Peter R de Vries “kiezen” voor bijv Natalee’s Moeder.

Ik wil de zaak van alle kanten laten zien.

Maar… dat mag niet van hem:

You are pro Natalee, Paul, or…

You don’t want to upset our people, Paul…

And I’m telling you: You are upsetting them, Paul…

Steeds weer als ik een blog geschreven heb, komt er weer zo’n reactie.

Jesus Christ, man! What is wrong with you and all the Dutch people!

Natuurlijk vragen ze steeds of ze de film mogen zien.

As a gesture of your good faith to Natalee’s dad...

Op zich vind ik dat prima.

Maar tegelijk had ik aarzelingen, want steeds kwamen weer die teksten:

You don’t want to upset our people, Paul…

Ik besloot het niet te doen.

Want zij wilden duidelijk geen onafhankelijke film.

Ze wezen ook al sterk de verfilming van Moeder’s boek af.

En dat is een enorme pro-Natalee film gezien door haar Moeder.

Ik zei dus dat ze moesten wachten tot de premiere.

Dat viel in het verkeerde keelgat bij hen.

Zeker toen ze begrepen dat Joran de film wel mocht zien,

Toen ik blogte dat John van den Heuvel de film zou meenemen.

Sindsdien blijven de dreigementen komen.

You be very careful now…

De film is zeker pro-Natalee, maar ook onafhankelijk.

Geen idee wat er gaat gebeuren, als ze de film zien…

Morgenmiddag is de “open” premiere.

Je kunt nog steeds een kaartje kopen.

Misschien zitten zij ook wel in het publiek…

DE OPLOSSING: WAAR IS NATALEE HOLLOWAY? – ACHTER DE SCHERMEN 22 – ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAN

Waar is Natalee? Daar MOET de film een antwoord op geven.

En dat doet de film ook.

Twee serieuze mogelijkheden zijn er:

We gaan terug naar de nacht van 30 mei 2005.

Toen waren Natalee en Joran op het strandje bij de visserhutten.

Daar is iets vreselijk fout gegaan.

(Wat precies, daarop heeft de film ook een antwoord-

maar daar gaat het hier nu niet om:)

Natalee was of dood of er zeer ernstig aan toe.

Wat moest Joran doen?

Meerdere Arubanen vertelden ons tijdens research:

Joran had eerder twee verschillende meisjes nogal heftig bejegend.

Zo erg dat er twee aanklachten werden ingediend tegen Joran.

Beide keren had zijn vader hem blijkbaar gered:

Joran ontliep daardoor twee keer straf door verplichte therapie te nemen.

Maar nu zat Joran dus weer met een meisje in de shit.

Deze derde keer zou hij er niet met verplichte therapie van afkomen.

Wat moest Joran doen?

Hij belde zijn vader. Help me.

Zonder Natalee geen zaak.

Dus Natalee moest verdwijnen.

Hoe kun hij Natalee spoorloos laten verdwijnen?

Mogelijkheid 1:

Stop de dode- of bewusteloze Natalee in een visserbootje.

Die lagen in de zee vlakbij het strand.

Vaar een kilometer of wat uit de kust.

Dump haar in de zee. De haaien eten haar op.

Weinig kans dat haar botten ooit gevonden worden.

Dat is mogelijkheid 1.

Een hele goede serieuze mogelijkheid.

Toch is dat niet wat wij denken dat er gebeurd is.

Dat komt door Joran zelf.

Uit alles van Joran blijkt steeds weer 1 belangrijk ding:

Joran weet 100 procent zeker dat Natalee nooit gevonden wordt.

Nee, Joran lijkt daar 1000 procent zeker van .

Dus… Als de botten van Natalee op de zeebodem liggen…

Dan is er een kans, dat Natalee wel ooit gevonden wordt.

Weliswaar een hele kleine kans. Maar er is een kans.

Maar Joran lijkt 1000 procent zeker dat Natalee NOOIT gevonden wordt.

Dus daarom denken wij dat Natalee niet in de zee ligt.

Waar is ze dan?

Er is maar 1 andere mogelijkheid:

Natalee is op het eiland Aruba.

Maar waar dan?

Ploegen hebben het strand afgespeurd.

En ook meermalen de moerassen en poelen, vlakbij het strand.

Als Natalee daar begraven was, was ze al lang gevonden.

Dus ze ligt niet begraven onder het zandstrand of in de poelen vlakbij.

Waar dan wel?

Waar zou Joran Natalee hebben kunnen verstoppen---

Met of zonder hulp van zijn vader---

zodat hij 1000 procent zeker weet dat ze nooit gevonden wordt?

Let op: Natalee is die nacht vervoerd maar:

Ze hoeft NIET METEEN naar haar laatste rustplek gebracht te zijn.

Misschien is Natalee tijdelijk ergens gedumpt—

Of in de achterbak van vader’s auto of in de garage of ergens anders.

En is Natalee pas 1 of 2 dagen later naar haar laatste rustplek gebracht—

NADAT door Joran of vader de perfecte plek is gevonden.

Waar kan de perfecte plek zijn om Natalee spoorloos te begraven?

In 2001 is Corrie van der Valk verdwenen. Van de bekende familie.

Ze verdween… en er is nooit meer iets van haar vernomen.

Er was toen een hardnekkige theorie:

Dat Corrie in het beton van een nieuw Van der Valk hotel is gestort.

Zou Joran dat ooit gehoord hebben?

Hoe dan ook:

Net voordat Joran naar Peru vertrok, wilde hij de waarheid vertellen.

Hij had spijt en wilde aan Natalee’s moeder Natalee’s grafplek vertellen.

Hij kwam toen met iets, waarvoor de sceptische Moeder toch wilde betalen--

Omdat het een zeer serieuze mogelijkheid was.

Misschien wel de enige serieuze mogelijkheid.

Een nieuwbouwproject… Natalee zou daar onder liggen…

Dat kan haast niet allemaal die nacht gebeurd zijn.

Maar het zou wel gebeurd kunnen zijn: Een nacht of paar nachten later.

Nadat Joran of vader die bouwplaats hadden gevonden—

Met de perfecte plek.

Zou dat de waarheid zijn?

Joran wees uiteindelijk een plek aan, die niet kon kloppen.

Maar… het idee klopte heel goed.

En leugenaars en misdadigers willen vaak eigenlijk graag bekennen.

En ook al klopte de plek niet:

Het was eigenlijk de enige serieuze mogelijkheid—

Waar je Natalee kunt verstoppen ZONDER OOIT ONTDEKT te worden-

Joran zou dan 100 % zeker zijn dat Natalee NOOIT ontdekt zou worden.

Ooit werd ik gevraagd door een RTL4-programma: DOOD SPOOR.

Over waar gebeurde, in het slop geraakte, onopgeloste verdwijningen.

Als scenarioschrijver moest ik het meest logische scenario verzinnen-

Wat er met een verdwenen meisje gebeurd kon zijn-

In de hoop de hopeloze zaak nieuw leven in te blazen.

Bij een bepaalde zaak wist iedereen het zeker:

Een meisje was verkracht en daarna onder nieuw asfalt gestort.

Nu loopt daar een grote snelweg.

Toch werd er niet naar haar gezocht:

Want het was te duur om een kilometer grote snelweg open te breken.

De nabestaanden weten zeker dat hun kind daar ligt-

Maar de daders weten zeker dat de snelweg nooit opengebroken wordt-

De perfecte verdwijning…

Waar is Natalee?

Hoe kan het dat zij zo perfect verdwenen is?

Ligt ze in zee?

Ligt ze begraven ergens op het eiland?

Het antwoord wordt aan het einde van de film gegeven.

Donderdag is de “open premiere”… en er zijn NU nog kaartjes HIER. 

JORAN VAN DER SLOOT VINDT DE FILM GEWELDIG – ACHTER DE SCHERMEN 19 – ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAND

Joran van der Sloot vindt de film geweldig.

OF

Joran vindt de film niet geweldig.

Binnenkort weten we het.

Want Joran wil de film zien.

En misdaadverslaggever John van den Heuvel vliegt op dit moment naar Peru, naar Joran.

John van den Heuvel heeft een DVD van de film voor Joran bij zich.

Ik heb de DVD zelf meegegeven maar het blijft toch bizar dat Joran een sneak preview van de film krijgt…

Dat leidt tot de vraag:

Wat als Joran de film geweldig vindt?

OF

Wat als Joran de film niet geweldig vindt?

Wat vertelt ons dat?

In de film ontwikkelt de hoofdpersoon, een undercover misdaadverslaggever, gespeeld door Robert de Hoog, op grond van research een theorie over wat er met Natalee Holloway is gebeurd.

In die theorie speelt Joran van der Sloot uiteraard een hoofdrol.

De undercover misdaadverslaggever wil -geholpen door een escort girl, gespeeld door Hanna Verboom- inbreken in het huis van Joran.

Hierdoor komt er een onverwachte ontwikkeling, die uiteindelijk leidt tot wat de twee hoofdpersonages in het verhaal zien als:

Dit is er dus gebeurd met Natalee.

Dat is gebaseerd op een mogelijkheid, wat er met Natalee is gebeurd.

Het is natuurlijk een film, en dus fictie.

Maar toch… het zou heel goed kunnen.

Want net als Peter R de Vries en 7 miljoen andere Nederlanders ontwikkel je een theorie: Wat is er met Natalee gebeurd?

En dit zou heel goed kunnen.

Net zoals dat Natalee in een visserskooi in een bootje verder weg in zee is gekieperd als haaien-voer.

Net zoals dat Natalee ergens op het eiland begraven is.

Ik weet niet wat Joran er van zal denken.

Vooral omdat dit een mogelijkheid is, die hij zelf ooit heeft aangegeven als wat er met Natalee gebeurd is.

Leugenaars spreken soms expres de waarheid tussen al hun leugens.

En die waarheid valt niet op, omdat men denkt dat het weer een leugen is.

En leugenaars en moordenaars schijnen stiekem dolgraag te willen bekennen.

Wellicht wilde Joran ook bekennen, toen hij deze mogelijkheid gaf.

En wist hij dat iedereen het toch weer als leugen zou zien. Zeker als hij het uiteindelijk weer als leugen zou verpakken.

In ieder geval: Ik zou graag Joran’s gezicht zien, als hij het einde van de film ziet, waar Robert en Hanna ontdekken wat volgens hen de waarheid is…

Stel nou, dat we het goed hebben…

Stel nou, dat we “geraden” hebben wat er met Natalee gebeurd is…

Hoe zou Joran daarop reageren?

Zal hij juist zeggen dat hij de film “slecht” vindt?

Zal hij juist zeggen dat hij de film “geweldig” vindt?

Stel dat wij dichter bij de waarheid zitten, dan Joran ooit had kunnen denken:

Wat zal hij dan zeggen?

Zal hij dan bluffen en zeggen dat de film het juist heeft?

Of zal hij juist om af te leiden zeggen dat dit de slechtste film ter wereld is?

Er is er maar een die op al deze vragen een antwoord kan geven:

Joran zelf.

Wat is zijn antwoord?

Een eerlijk antwoord? 

Zal hij ooit een eerlijk antwoord op die vraag geven…?

Bekijk HIER de trailer

PS: Er zijn nog kaartjes voor de premiere op donderdag 22 sept 14.30 uur, Schouwburg Utrecht, met een uniek optreden van WITHIN TEMPTATION, bestel HIER

GA JE MEE OP AVONTUUR? DURF JE RISICO TE LOPEN ALS FILMMAKER? – ACHTER DE SCHERMEN 18 – ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAND

Film is avontuur.

Voor mij althans.

Als ik naar een film ga, wil ik mee op avontuur.

Ik wil niet hetzelfde zien, wat ik al 100 keer gezien heb.

Ik wil iets nieuws ervaren.

Van iets, waarvan ik niet weet hoe het zal gaan of aflopen.

Anders is het saai. Zinloos.

Je zou films in twee categorieen kunnen plaatsen: Burgerlijke films en Avontuurlijke films.

Burgerlijke films zijn films, die mooi, verantwoord en voorspelbaar zijn.

Films, waar je als ouders met goed fatsoen je kinderen naar toe kunt sturen. De boodschap is verantwoord. Keurig gemaakt. Etcetera.

Niets op tegen. Prachtige films. Waarvan je na de eerste twee scenes precies weet wat er gaat gebeuren. 

Dat is lekker, geruststellend, relaxend.

Maar ook saai. En oh zo voorspelbaar. En oh zo behoudend. “Burgerlijke films”.

Ik heb nog nooit zo’n film gemaakt.

Om alle bovenstaande redenen.

Want ik wil op avontuur.

Ik wil mee met de maker, die op avontuur wil.

Dat is een risico. Net als reizen buiten de gebaande paden.

"Wil jij een musicalfilm maken? Doe toch niet zo idioot!"

De ene keer is dat teleurstellend. De andere keer is het super geweldig. En geeft het je een ervaring, die 

je nooit eerder heb gehad.

Ik zoek altijd die ervaring. Dat avontuur. Dat risico. Want zonder risico kun je nooit iets nieuws ontdekken.

Een regisseur vroeg me ooit om te spelen in een film, waar geen dialoog was, maar Maria Callas achtige opera-aria’s.

Even denk je: Is hij gek? 

Nee, hij wilde op avontuur. En de film CASTA DIVA werd een unieke ervaring, voor de acteur en voor het publiek.

Een jaar later vroeg deze regisseur me om te spelen in een film met veel jaren dertig stijldansen er in.

Even dacht ik weer: Is hij gek? 

Nee, het was weer een fantastisch avontuur. En de film NAUGHTY BOYS was fantastisch en won op het prestigieuse filmfestival van Venetie een speciale prijs, wat vrijwel geen enkele Nederlandse film ooit eerder gelukt was.

Wat heel fijn was, want met "risico-films" weet je het nooit: De ene keer wordt het geweldig, de andere keer juist niet. Er is geen middenweg.

Als filmmaker moet je daar tegen kunnen: Je geeft je veiligheid en je status elke keer weer op.

En men bekijkt je altijd met "beste stuurlui staan aan de wal"-ogen als je iets nieuws probeert. 

Dat is een groot verschil tussen Amerika en Nederland:

Als je iets nieuws probeert in Amerika zeggen ze enthousiast: Leuk!

Toen ik zelf ging regisseren, ben ik net als die regisseur ook steeds consequent het avontuur blijven zoeken.

Dat doe je als filmmaker vooral door jezelf nooit te herhalen. Jezelf altijd uit te dagen en buiten je vertrouwde comfortzone te durven gaan.

Mijn manier is elke keer van genre te wisselen.

En daarin mijn eigen verhaal vertellen. 

Mijn eerste speelfilm was een relatiecomedie.

Toen een zwart wit road-movie.

Toen een geheel gezongen film.

Toen een ridderfilm op rijm.

Toen een film als een stripverhaal.

Toen een film gefilmd vanaf de achterbank van een auto.

Toen een comedy voor een groot publiek.

En zo steeds weer een nieuw avontuur.

Dat is dus wel een groot risico.

Want je weet nooit wat je te wachten staat aan de andere kant van die nieuwe heuvel.

Maar dat is filmen… voor mij. Anders dan bij een aantal collega-filmers weet je bij mij nooit wat voor film je krijgt.

Dat irriteert wel eens, vooral bij critici en filmfondsen: “Wanneer maak je nou eens een echte Paul Ruven-film?”

Wat ze bedoelen is: “Maak in het vervolg nou eens een stel films, die duidelijk herkenbaar “hetzelfde” zijn.”

Het antwoord is: Elke film is een Paul Ruven-film. Omdat mijn films altijd de basis van Avontuur hebben.

Ik kan en ik wil niet dezelfde films maken. Dat is het avontuur weg. Dan maak je “Burgerlijke” films: 

Mooi, verantwoord, voorspelbaar, zonder risico.

Daarom zal ik met mijn Avontuurlijke films ook nooit bij het Nederlandse Film-Establishment horen. 

Bij ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAND was het vanaf het begin een avontuur.

Niet alleen het filmen, maar ook bijvoorbeeld omdat je met vragen geconfronteerd wordt als:

Is het wel moreel verantwoord om iets over de Holloway-Van der Sloot zaak te filmen?

En nu nog steeds, net voor de premiere: 

Ik werd geinterviewd door een Curacaose krant: 

Kun je zo'n film wel maken tegenover familie van der Sloot en familie Holloway?

Daarover een volgende keer.

KLAAR VOOR UNIEKE “OPEN PREMIERE” MET WITHIN TEMPTATION “LIVE” – ACHTER DE SCHERMEN 17 – ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAND

Film is het allermooiste als het een evenement is, wat je samen meemaakt.

Dat je vol verwachting naar een zaal gaat, waar “iets” gaat gebeuren.

Een premiere heeft altijd iets van een evenement:

Het is spannend. Je gaat toch opgewonden de zaal in.

Wat zal er gebeuren? Je hoopt op een onvergetelijk en uniek iets.

Deze premiere zal zeker uniek zijn.

Nederlands grootste band Within Temptation zal er “live” spelen: De titelsong en songs van hun filmproject “The unforgiven”, dat ook vertoond wordt.

Om aan te geven hoe beroemd ze zijn over de hele wereld: Kijk naar hun muziekvideo's: Allemaal vele miljoenen keren gehit op Youtube. Een korte KENNISMAKING.

Uniek is DEZE : meer dan 100 miljoen keer (!!!) gehit op Youtube. Zie verder HIER

Morgen spelen ze in Toronto, overmorgen in Montreal en zaterdag uitverkocht in New York.

Vanaf oktober zijn ze uitverkocht in Parijs, Hamburg, London, Manchester en nog een stel grote steden tot Moskou aan toe.

En tussendoor… op donderdagmiddag  22 september dus bij deze premiere in de Utrechtse Schouwburg

Die ook uniek is, omdat we besloten hebben de helft van de kaarten in de verkoop te doen voor slechts 9 euro (waarvoor je dus een speelfilm-premiere, plus een uniek optreden, plus drie korte films krijgt...)

Zodat we een “open premiere” hebben, een mix van cast en crew en “gewone mensen”.

De trucks met hun lichtshow en apparatuur komen al de avond ervoor aan bij de Schouwburg, waar dan de openingsavond van het Filmfestival is.

De groep heeft dan net een uitverkocht concert gegeven.

Dan gaat de crew naar een hotel, en vervolgens komen ze ’s morgens vroeg weer naar de Schouwburg: Uitladen, opbouwen, sound checken.

En ’s middags om half drie… de premiere. Van de film, van hun filmproject en een uniek optreden….

Ik heb er helemaal zin in…

NATALEE HOLLOWAY LEEFT… OF NIET… OF TOCH WEL – ACHTER DE SCHERMEN 16 – ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAND

Dit is de laatste foto van Natalee Holloway.

Genomen in dancing Carlos 'n Charlie's, iets voordat ze met Joran mee ging.

En toen verdween ze. Of toch niet?

“Mama, help me!”

Na haar verdwijning sprak Natalee Holloway dit in op haar moeder’s voicemail.

Ze was moeilijk te verstaan en op de achtergrond klonken stemmen.

Dit is waar gebeurd, maar het zou een perfecte teaser zijn.

Bijvoorbeeld voor een aflevering uit de AVRO-tv-serie SPOORLOOS VERDWENEN, met Jennifer Hoffman en Cas Jansen.

Die werd in het jaar van Natalee’s verdwijning uitgezonden.

Eigenlijk zaten we toen van die detective-serie over vermiste mensen uit te puffen.

We hadden er een jaar lang onder moeilijke omstandigheden keihard aan gewerkt:

Vanuit niks de serie opgezet, 13 afleveringen co-geschreven, opgenomen, gemonteerd, en gelukkig succesvol: gemiddelde ruim 1 miljoen kijkers.

Bij al die afleveringen wist je als schrijver wat er met de vermiste persoon van die aflevering gebeurd was: Levend of dood.

Maar hoe moesten we Natalee in ons scenario plaatsen? Dood? Levend?

Als we haar dood zouden verklaren, wat als ze ineens op zou duiken?

 “Mama, help me!”

Ruim 4 maanden na haar verdwijning sprak Natalee Holloway dit in op haar moeder’s voicemail.

Was het Natalee? De moeder van Natalee liet het de FBI onderzoeken voor stemonderzoek. Blijkbaar sloot moeder niet uit dat Natalee nog leefde.

In een rechercherapport staat dat Natalee op Aruba van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat grote glazen rum achter elkaar door dronk. 

Maar ook dat ze cocaine gebruikte en het twee keer aan medeleerlingen aanbood.

Haalde ze die cocaine in een van de drugshuizen vlakbij de hotels?

Daar werden blijkbaar vaker toeristen naar toe gelokt om als prostituee verkocht te worden naar het nabije Venezuela.

De vader van Natalee vindt op zijn zoektocht door deze “chollerhuizen” een paar vreemde lege kamers met alleen een stoel en een touw.

 “Ik ben Amy Bradley. Help me alsjeblieft”.

Twee weken na Natalee’s verdwijning vrezen Amerikaanse ouders dat  hun dochter Amy Bradley hetzelfde lot als Natalee is ondergaan.

Ook Amy was in de bar Carlos ’n Charlie’s net voor haar verdwijning. Daarna is ze spoorloos verdwenen.

Tot een marineofficier in een bordeel een wanhopig hoertje tegenkwam:

“Ik ben Amy Bradley. Help me alsjeblieft”.

De officier begreep haar niet. En hij was daarbij bang om ontslagen te worden, als hij zou melden dat hij in een bordeel was.

Later bleek het meisje uit het bordeel verdwenen.

Sindsdien is er nooit meer iets van Amy Bradley vernomen.

Is ze dood? Of leeft ze nog ergens als hoer?

Leeft Natalee misschien ook nog?

Vanaf het moment dat Natalee’s ouders 1 miljoen dollar uitloven voor “the safe return” van hun kind stromen de tips binnen.

Maar heel erg veel tips zijn onzin-tips van gold-diggers.

Opeens zijn er veel “bewijzen” dat Natalee “hier” was of is.

Tijdens onze research-trips hoorden we vaker dat Joran zou hebben opgeschept dat hij zelf een aantal valse aanwijzingen over het eiland gestrooid had.

Dingen als: “Natalee was here”. Gekrast op een steen ergens.

En dan iets als: “We all enjoyed her”.

En dat allemaal om de mythe te vergroten, dat Natalee misbruikt is door een stel pooiers en daarna verkocht.

Toen kregen we een email van Kelly Young uit San Diego:

We have proof of 7 people that saw Natalee alive after the disappearance.

Hee, Natalee leefde dus nog na haar verdwijning? Hoe weet Kelly dat?

Kelly vertelt dat ze voor de moeder van Natalee werkt.

We vragen per email: Leeft Natalee nog?

Kelly antwoordt:  We know the house she died in and where she is buried at this moment.

Maar, zeggen we tegen Kelly: als jij weet waar Natalee begraven is, waarom vertel je het dan niet aan Natalee’s familie. En de rest van de wereld.

Nee, zegt Kelly, want ze werkt niet meer voor Natalee’s moeder. Want die weigert negatieve dingen over haar dochter te horen.

Maar dan kun je toch nog wel vertellen waar Natalee begraven is?

Ja, zegt Kelly, maar ik ben bezig met een boek-deal. Dus tot die tijd kan ik niets zeggen.

Kelly laat wel een aantal interviews op Youtube zien met nabij betrokkenen.

Daaruit blijkt dat er dingen niet kloppen, maar niets over Natalee verder.

We vragen door. En dan stopt het contact met Kelly ineens.

Zo waren er nog een flink aantal tips.

Vreemd genoeg zouden een aantal tips een serieuze mogelijkheid kunnen zijn.

Maar wat moesten wij nu in ons scenario:

Natalee leeft… of niet… of toch wel…

Totdat voor ons het antwoord kwam.

Van Joran zelf nota bene…

PETER R DE VRIES MAAKT DE FILM ENGELS – ACHTER DE SCHERMEN 15 – ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAND

De film kende dankzij alle ontwikkelingen rond Joran van der Sloot vele verschillende scenario-versies.

Uiteindelijk werd de film dit:

Een thriller over een undercover-journalist, die precies vijf jaar na de verdwijning van Natalee Holloway wil inbreken bij Joran om een doorbraak in de zaak te forceren.

Daar doorheen speelt de love story tussen de undercoverjournalist en een escort girl, die net gehoord heeft dat ze niet lang meer te leven heeft.

Tijdens het schrijven van deze versie stuitten we steeds op iets typisch Nederlands.

En dat was het “wie is dat dan?-syndroom”.

Stel je even dit voor: Je wil een Nederlandse politieke film wil maken over een machtsmisbruik. Dat reikt tot de premier. 

Het doet er voor het verhaal helemaal niet toe welke premier. Want het gaat om te laten zien hoe de machtsverhoudingen werken.

Toch pikt een gemiddelde Nederlander dat niet.

Die wil altijd weten: “Wie is dat dan?”

Is dat premier Balkenende of premier Kok?

Niet?

Dus die premier bestaat niet?

Nou, dan is het ongeloofwaardig voor de Nederlander.  Want geloofwaardigheid gaat boven fictie, hoe goed de fictie ook is.

Anders ligt het bij Amerikaanse films:

Daar komen vaak Amerikaanse presidenten voor, met namen, waarvan iedereen weet dat die niet bestaan.

Amerikanen pikken dat wel. Bij hen gaat een goed verhaal boven de geloofwaardigheid of zo’n president wel of niet echt bestaat.

Terug naar ons scenario. Daar speelt een undercoverjournalist de mannelijke hoofdrol. Hij werkt voor een bekend undercover-tv-programma.

Toen we er hier en daar over vertelden, kregen we van werkelijk iedereen de vraag: “Oh, het gaat dus over Peter R de Vries”. 

Nee, zeiden we.

“Niet? Maar… wie is het dan?”

Het is fictie, zeiden we.

“Dus… hij bestaat niet? En dat tv-programma is ook niet van Peter R de Vries?”

Nee, zeiden we, integendeel, want de film is soms nogal kritisch over  Peter R de Vries.

“Heh?”

We vertelden ons verhaal vervolgens steeds iets anders. Maar niemand kon ons verhaal los zien van Peter R de Vries.

Het kwam er neer op dat een Nederlandse undercover-journalist in de Natalee-zaak OF Peter R de Vries moest zijn OF het was gewoon niet geloofwaardig.

Misschien ook niet zo gek: Ruim 7 miljoen Nederlanders zagen de undercover-uitzending van Peter R de Vries over Joran van der Sloot.

Maar voor ons verhaal werd het behoorlijk vervelend.

Wat moesten we doen, om toch ons verhaal te kunnen vertellen?

We piekerden en piekerden… Tot de conclusie was:

Afstand nemen. Letterlijk en figuurlijk.

Onze undercover-journalist werd een Brit. En de escort kwam uit Los Angeles.

Daardoor was meteen alle vervelende Peter R de Vries-bagage verdwenen. Iedereen geloofde het meteen: een undercover-journalist in London, die een tv-programma genaamd “Crimescene” had.

 Zo werd de film Engelstalig. Dankzij Peter R de Vries. En dankzij het Nederlandse “wie is dat dan?-syndroom”.

Op zich maakte het mij niet uit of de film Nederlands of Engels zou zijn. De helft van mijn verfilmde scenario’s is in het Engels.  Mijn eerste “Lost in Amsterdam” was ruim 20 jaar geleden, en mijn laatste was “Mafrika”.

Dat betekende wel dat de twee hoofdacteurs goed Engels moesten spreken.

Bij Hanna Verboom was dat geen enkel probleem. Als je opgroeit in Afrika ben je van jongs af gewend om Engels te spreken. Ik zag haar perfect Engels spreken in de films “Deuce Bigalow” en “The seven of Daran”.

Robert de Hoog (die toen al wist dat hij bij Spielberg ging spelen) kreeg een Britse coach voor de opnames, en bij de geluidsafwerking deed hij een aantal zinnen over, onder leiding van deze Britse coach.

Gek genoeg vonden een aantal Nederlanders, die de trailer zagen, het vreemd dat “hun” Hanna en Robert Engels praten.

Dat was flink wennen. Omdat ze “hun” Hanna en Robert kennen als mensen, die normaal Nederlands praten.

Heh? Praten Hanna en Robert Engels? Dat zal vast wel slecht Engels zijn dan..

Doe je alles om de geloofwaardigheid te winnen, krijg je dat mensen ervan uit gaan dat Engels-sprekende Nederlanders vast geen goed Engels kunnen praten…

Gelukkig hadden ze er geen enkele last van, toen ze de film zagen.

CBS - INTERNATIONALE BELANGSTELLING #1 - ACHTER DE SCHERMEN 12 - ME AND MR JONES ON NATALEE ISLAND

CBS… Deze grote Amerikaanse zender wil me interviewen over de film…

Eerder plaatsten o.a. Washington Post, New York Times artikelen over de film.

En nu begint het weer. Emails met verzoeken uit Amerika. 

Waarschijnlijk staan er straks bij de premiere op 22 september een paar Amerikaanse pers-camera’s. En wellicht ook uit Peru, want die mailen ook steeds.

En CBS dus: Hieronder staat het schriftelijke interview wat ze vandaag al plaatsten op hun CBS-site in Birmingham, Alabama, wat een band met Natalee Holloway heeft.

Vreemd om je eigen foto voorop op hun homepagina te zien staan: En de kop is dat de film “about to premiere” is.

Dit is het artikel:

Birmingham, Ala (WIAT)  The fact is stranger than fiction tale of Natalee Holloway's disappearance on Aruba is about to hit the big screen in a fictional account by Dutch film maker Paul Ruven.

"Me and Mr. Jones on Natalee Island" will debut September 22 at the Utrecht Film Festival in The Netherlands.

CBS42.com: How has the ever changing real life drama (discovery of Stephany Flores’ body while you were filming on Aruba; the ongoing saga of bizarre tales coming out of the Castro Castro prison; the recent disappearance of yet another American on Aruba) affected your film project?

Paul Ruven: A COUPLE OF DAYS BEFORE SHOOTING THE NEWS ABOUT STEPHANY FLORES BROKE. I CHANGED THE SCRIPT THEN QUITE A BIT. AND DURING SHOOTING WE ADJUSTED THINGS BECAUSE OF THE NEWS UPDATES WE GOT. SO YES, IT AFFECTED THE SCRIPT ENORMOUSLY.

CBS42.com: Have you done any rewriting, reshooting, reediting in response?

IT WAS NERVE WRECKING. BECAUSE ARUBA WAS IN STRESS AGAIN BECAUSE IT FEARED ANOTHER BLOW BY JORAN, FEARING THE TOURISTS WOULD STAY AWAY, WHICH IS BAD FOR TOURIST-DEPENDENT ARUBA.

CBS42.com: Was there a point in the project where you stepped back and asked yourself….wow, what have I gotten into here?

Paul Ruven: YES, AT THE MOMENT I HEARD THAT JORAN ALLEGEDLY KILLED STEPHANY. BECAUSE IT CHANGED EVERYTHING. BUT THEN I REALISED IT ONLY STRENGTHENED THE VISION WE ALREADY HAD.

CBS42.com: What is the “message” of your film regarding the Holloway case and Aruban handling of it?

Paul Ruven: SEE THE MOVIE. WE TRIED TO GIVE ALL SIDES OF THE STORY INSIDE THE STORY OF THE MOVIE. SEE WWW.MEANDMRJONESTHEMOVIE.COM

CBS42.com: Is the Holloway family and their actions since 2005 part of the film?

Paul Ruven: NO. BUT I THINK MESSAGE-WISE THEY WILL AGREE WITH THE MOVIE

CBS42.com: Does the Robyn Gardner disappearance evoke even more interest in the story you’re telling…if only as contemporary backdrop?

Paul Ruven: IT IS BIZARRE. I CAN’T SAY MUCH BECAUSE WE DON’T KNOW MUCH

CBS42.com: What is the status of North American distribution? Theatres? DVD? Television? Other?

Paul Ruven: WE GOT SO MANY EMAILS FROM ALL OVER THE WORLD. WE HAVE  A “WORLDWIDE PREMIERE”. SO AFTER THE DUTCH PREMIERE ON SEPT 22 2011, FOR THE USA: IT WILL BE ON AMAZON USA , ITUNES USA AND HULA USA.

AT THE DUTCH PREMIERE THE WORLD FAMOUS BAND WITHIN TEMPTATION (JUST BACK FROM THEIR AMERICAN TOUR) WILL PERFORM THE TITLE SONG OF THE MOVIE “WHERE IS THE EDGE”.

KLIK HIER voor de link naar het artikel

http://www.cbs42.com/content/localnews/story/Holloway-van-der-Sloot-film-about-to-premiere/peuKXeoXCUWOzqd65EUJDg.cspx